آبراه سراسری ایران

دیروز حین خواندن اخبار چشمم به تیتر زیر افتاد:

"پروژه آبراه سراسری ایران"

http://www.badi.net/iranrood.htm

خوب در نگاه اول خیلی برایم جالب به نظر می رسید ولی وقتی چشمم به عکس مربوطه افتاد کمی ناراحت شدم و به فکر فرو رفتم ...

ناراحت از اینکه می دیدم سرزمین ایران به دو نیم تقسیم شده...

تئوری تجزیه شدن ایران که سالهاست محافل قدرت در پشت درهای بسته در مورد آن بحث و تبادل نظر میکنند دوباره برایم زنده شد...

البته ناگفته نماند که اگر متن پروژه را بخوانید قطعا می بینید که طرح، طرح بسیار جالبی است و تهیه کنندگان آن زحمت زیادی را متحمل شده و می شوند... و به گفته خودشان "از سوی گروهی از استادان و کارشناسان و دانشمندان ایرانی عاشق ایران که همگی قلبشان برای ایران می طپد بمنظور عرضه برنامه ای برای جلوگیری از انفجارقریب الوقوع سرزمینشان  عرضه شده است"

در خیر خواهی ایشان شکی نیست ولی از نظر من ایرانی، چنانچه قرار بر رفراندومی باشد، هر قدر هم که این طرح نقاط مثبت داشته باشد بالشخصه هرگز حاضر به دو نیم شدن سرزمین ایران نخواهم بود.

البته من هیچ تخصصی در این زمینه ندارم ولی اگر قرار به اجرای یک طرح عظیم با کارهای کارشناسی باشد، آیا نمی شود این طرح را به موازات مرز شرقی اجرا کرد؟ (شاید با هزینه و زمان بیشتر که البته پس از مدتی کلیه هزینه ها هر چند دیرتر، نهایتا جبران خواهد شد) بقول خود مسئولان مرزهای شرقی امنیت لازم را ندارند و ایران از جانب همسایگان شرقی همواره خسارات زیادی را متحمل می شود... اگر این طرح به فاصله چند ده کیلومتری مرز شرقی اجرا شود هم از فواید طرح استفاده خواهد شد و هم امنیت مرزهای شرقی بیشتر تامین می گردد.

مملی

یک نگاه !

موردی است که مدتی توجه ام را به خود جلب کرده است. توضیح اینکه قصد قضاوت و اینکه چی درست و چی نادرست است را اصلا ندارم. نتیجه گیری با خودتان.

در ایران وقتی به پدر بزرگها و یا مادربزرگها (افراد مسن) می رسید، در اغلب موارد خواسته یا نا خواسته می بایستی گوش جان به نصایح، پندها و تجربیات مختلف ایشان بسپارید و به عبارتی درس زندگی بیاموزید. در این حالت ایشان گوینده و ما شنونده هستیم.

در ژاپن وقتی چنین موقعیتی پیش می آید، در اغلب موارد افراد مذکور بیشتر شنونده هستند تا گوینده و سعی می کنند که به قول خودشان چیزهای جدید یاد بگیرند.

مملی