خداحافظ مملی، خداحافظ هاشیموتو و خداحافظ دوستان...

هر آغازی را پایانی است، جز او که پایان ندارد

دوستان عزیز و بهتر از جان ما

این چند سال گذشته فرصت مناسبی بود تا با شما از صمیم دل بگوییم و بشنویم. این وبلاگ به گواهی برخی از دوستان منبع و مرجعی برای کارهای دانشگاهی و نیز پژوهشهای شما عزیزان بود. برخی نیز از سر علاقه به کشور ژاپن، به این وبلاگ سر زدید و برای دانستن بیشتر که حق شماست، به ما مهر ورزیدید و ما را لایق گفتن و نوشتن تشخیص دادید.

حال گاه آن رسیده است که مملی و هاشیموتو با این دنیای به گمان ما واقعی، اما بنا به رسم، مجازی خداحافظی کنند.

یکی از بهترین هدایای این وبلاگ به ما، دوستی و ارتباط بین مملی و هاشیموتو به عنوان سرمایه ای بس گرانبهاست. در این وبلاگ ما ثابت کردیم که می توان دو نفر ایرانی بود و کار گروهی کرد.

چهار سال و نیم همه با هم بودیم. این وبلاگ برای خاطره می ماند. شاید روزی دوباره بخت یار شد و برگشتیم و نوشتیم. خدا را چه دیدید!

از همه دوستان و خوانندگان وبلاگمان، بخاطر همه چیز تشکر می کنیم...

 

ママリ　　さようなら

橋本　　　さようなら

みなさん　さようなら

سایوونارا

مملی و هاشیموتو

1387/5/5